Szlaki Piesze

SZLAK PIESZY WOKÓŁ SOLCA KUJAWSKIEGO
kolor czerwony
  8 kmSolec Kujawski PKP węzeł szlaków (czarny Bydgoszcz – Solec Kujawski, zielony Solec Kujawski – Przyłubie) – Pomnik Walki i Zwycięstwa – kościół z cmentarzem mogiły powstańców wielkopolskich i ofiar ostatniej wojny – ul. 23 Stycznia.
SZLAK PIESZY IM. TADEUSZA DOLCZEWSKIEGO
kolor zielony
  16 kmSzlak poświęcony jest Tadeuszowi Dolczewskiemu (1930-2003),wybitnemu działaczowi PTTK. Opracowanie i oznakowanie: Wojciech Jagła i Krzysztof Skorupka. Uroczyste otwarcie i pierwsze przejście odbyło się 20.06.2004r.Wędrówkę zaczynamy ze stacji PKP w Solcu Kujawskim. Przechodzimy przejazdem kolejowym przy ul. Leśnej. Następnie ukośnie skręcamy w lewo w ul. Powstańców. Mijając Miejsko-Gminną Przychodnię Zdrowia i Fabrykę Autobusów „SOLBUS”, idziemy wzdłuż rozpościerającego się z prawej strony lasu.Wchodzimy pomiędzy baraki mieszkalne, w których niegdyś mieściły się niemieckie koszary. Po dojściu do lasu skręcamy w lewo a nastpnie w prawo. W ten sposób docieramy do ul.Średniej,na którą skręcamy w prawo, a następnie po dotarciu do ul. Powstańców skręcamy w lewo, na południe. Wychodzimy z lasu. Szlak skręca z ulicy Powstańców w lewo,a następnie przed ścianą lasu w prawo. Wchodzimy w brzozowy szpaler-przejście tej trasy zalecane jest jesienią, ze względu na towarzyszące wędrówce brzozy.

Przechodzimy przez drogę krajową nr 10 i idziemy leśnym duktem na południe. Po minięciu myśliwskiej ambony wchodzimy między coraz starsze i większe drzewa. .Po około 4km. szlak skręca w lewo. Widzimy pierwsze tablice ostrzegające przed niewypałami-nie ignorujmy ich! Po 60-ciu latach istnienia w tej okolicy poligonu ziemia kryje wiele niebezpieczeństw…

Po dotarciu do asfaltowej drogi, skręcamy w prawo a po 200m w leśny dukt w lewo. W pobliżu znajduje się Radiowe Centrum Nadawcze. Wystarczy zboczyć ze szlaku ok. 300m, aby osiągnąć parking nad małym jeziorkiem.Stąd możemy podziwiać wyniosłe maszty, których budowa wywołała początkowo wiele zamieszania wśród mieszkańców Solca Kujawskiego. Z czasem zaowocowała wieloma korzyściami dla Miasta i Gminy. Po uprzednim uzgodnieniu istnieje możliwość zwiedzenia obiektów R.C.N.

Idziemy dalej leśnym duktem na wschód przez około 1 km, po czym na skrzyżowaniu z niebieskim szlakiem im.M.Przybylskiego, skręcamy w lewo. Po przejściu ok. 3 km ponownie przecinamy drogę krajową nr 10. Po krótkim marszu skręcamy w lewo i wychodzimy na małą polanę.Z lewej strony zabudowania. Szlak ukośnie skręca w prawo, w zagajnik. Następny znak szlaku znajduje się dosyć daleko. Istnieje możliwość nie zauważenia go i można pójść prosto. Dlatego na najbliższym słupie telefonicznym umieszczono strzałkę kierującą w prawo. Po przejściu ok. 1km przekraczamy niestrzeżony przejazd kolejowy, za którym skręcamy w prawo. Mijamy gospodarstwo z prawej strony, po czym droga wprowadza nas do lasu. Po przejściu ok. 1km skręcamy w prawo. Z lewej strony znajdują się dawne wyrobiska piachu , obecnie porośnięte lasem.Idziemy wzdłuż lini lasu, po czym wychodzimy na leśną polanę z niedużym dębem. Dochodzimy do brzozowej aleji, która doprowadza nas do szosy. Teraz już tylko 300m i po lewej stronie szosy dostrzegamy cmentarz menonicki z górującym nad nim martwym dębem. Przed cmentarzem schodzimy z szosy w lewo. Tutaj szlak kończy się. Poniżej, za budynkiem dawnej szkoły a obecnie świetlicy wiejskiej, rośnie 400-letni dąb – jeden z najstarszych w województwie Kujawsko-Pomorskim.

SZLAK PIESZY „KOMPUTERKÓW”
kolor czarny
  31 kmSzlak rozpoczyna swój bieg od dworca PKP w Solcu Kujawskim. Początkowo prowadzi równolegle z zielonym, ul.Dworcową. Przy przejeździe kolejowym (szlak zielony skręca w lewo) przecinamy ul.23 Stycznia i przechodzimy w ul. 22 Lipca, którą dochodzimy do cmentarza. Omijamy go z lewej strony i wchodzimy do lasu. Tu łączymy się z czerwonym szlakiem Martyrologii Solecczan. Wychodzimy na ul.Targową. Na wysokości nr 15 obydwa szlaki skręcają w prawo leśnym duktem. Na końcu lasu, po prawej stronie znajduje się obelisk poświęcony pamięci kilkuset Polaków z Bydgoszczy i okolic, rozstrzelanych w latach 1939-1940.Czerwony szlak skręca w prawo, a my idziemy prosto przez pola. Za budynkiem dawnej zlewni mleka skręcamy w lewo.Po przekroczeniu przejazdu kolejowego zaczynają się Makowiska.

Droga prowadzi na południe. Po wejściu do lasu skręcamy w lewo i po krótkim marszu w prawo.Las się kończy. Przez pola dochodzimy do drogi krajowej nr 10, którą przecinamy i kierujemy się do miejscowości Rudy. W Rudach, koło dworku skręcamy w prawo i zmierzamy na zachód. Przed miejscowością Wypaleniska natrafiamy na żółty Szlak Puszczański i skręcamy ostro w lewo. Przez prawie kilometr oba szlaki przebiegają razem, po czym odbijamy od żółtego w prawo.Teraz wędrujemy na południowy-zachód.Stopniowo szlak zmienia kierunek na zachodni. Wchodzimy w obszar po osadzie Łażyn. Tylko fragmenty płotów i zdziczałe drzewa owocowe są świadectwem po zabudowaniach. Dochodzimy do skrzyżowania dróg leśnych i skręcamy w prawo a potem w lewo aż docieramy do wiaduktu pod linią kolejową. Następnie skręcamy na południe i po kluczeniu leśnymi ścieżkami łączymy się z czerwonym szlakiem. Równolegle z nim docieramy do plaży nad Jeziorem Piecki, po czym ponownie skręcamy do lasu. Kilka zakrętów i wychodzimy drogę gruntową w kierunku północno-zachodnim. Po chwili szlak czerwony skręca w prawo a my podążamy do Stryszka. W okolicach Leśnictwa Zielonka przecinamy obwodnicę bydgoską i pagórkowatym terenem zmierzamy w kierunku północnym do węzła szlaków(zielony i czerwony). Znajduje się tam pomnik ku pamięci 51 partyzantów, zamordowanych w 1939 r. przez hitlerowców. Stamtąd już niedaleko do pętli tramwajowych na bydgoskich Glinkach, gdzie kończymy naszą wędrówkę.

SZLAK PIESZY „PUSZCZAŃSKI”
kolor żółty
  42 kmSzlak rozpoczyna się przy pętli tramwajowej Łęgnowo w Bydgoszczy. Początkowo omija tereny Zakładów Chemicznych. Równolegle do szosy (ul.Nowotoruńska) prowadzi przez Siedmiogóry do Makowisk. Następnie skręca na południe i przecina drogę krajową nr 10 w kierunku Wypalenisk. Widok tej umierającej wsi jest przygnębiający. Ruiny opuszczonych gospodarstw w cieniu wysypiska śmieci. Wchodzimy w las. Idziemy leśną drogą na wschód. Przed drogą do wsi Rudy napotykamy czarny szlak „Komputerków „. Towarzyszy nam przez około 1km, po czym skręca w prawo. Szlak puszczański prowadzi dalej na wschód. Dochodzimy do dużej polany, na której jeszcze niedawno stała leśniczówka Trzcianka. Po przekazaniu ówczesnym władzom znana była pod nazwą Ułanka. Obecnie po budynku nie ma śladu. Po odpoczynku ruszamy dalej. Szlak skręca w prawo. Po dojściu do szosy podchodzimy głębokim wąwozem pod Szwedzką Górę. Nazwa pochodzi od występującego w tym miejscu posterunku wojsk szwedzkich w czasach tzw. „potopu”. Wychodzimy z lasu i wkraczamy do Chrośny. Asfaltową drogą mijamy kolejne zabudowania. Na końcu wsi, za sklepem napotykamy leśne skrzyżowanie. Drogą w lewo wchodzimy w las. Przechodzimy przez dwa leśne skrzyżowania, po czym skręcamy w lewo. Z prawej polana ze starymi dębami. Dochodzimy do drogi, na której skręcamy w lewo. Szlak wychodzi z lasu i prowadzi w rozległą dolinę Kanału Chrośniańskiego. Mijamy dom i kapilczkę z 1946 roku. Potem jeszcze dwa gospodarstwa po lewej i wchodzimy w las. Natychmiast skręcamy w prawo. Szlak wije się pomiędzy ścianą lasu a leśnymi szkółkami. Po dojściu do utwardzonej drogi skręcamy w prawo, po czym na najbliższym rozwidleniu w lewo. Mijamy szpaler modrzewi. Leśny dukt stopniowo przeistacza się we wiejską drogę i wchodzimy do Osieka Wielkiego. Po lewej stronie widzimy maszt telefonii komórkowej, z prawej mijamy Szkołę Podstawową. Na końcu wsi, przed lasem droga skręca w prawo. Dochodzimy do dużego, kolistego skrzyżowania z przystankiem PKS. Szlak prowadzi prosto w las. Po jego przejściu przekraczamy mostek przez rzekę Zieloną i wychodzimy na odkryty teren. Szlak prowadzi wiejską drogą. Przecinamy skrzyżowanie i na krótko wchodzimy w las, za którym wychodzimy w pierwsze zabudowania Glinna Wielkiego. Po lewej stronie duży staw, który powstał po dawnym żwirowisku. Za małym laskiem napotykamy krzyż. Tutaj skręcamy w lewo. Po dojściu do ściany lasu skręcamy w prawo a następnie w lewo w głąb. Po ok. 700m szlak skręca w prawo. Dochodzimy do leśnej drogi, którą przecinamy i wchodzimy w przecinkę. Następnie przecinamy drogę i przechodzimy przez wzgórza Góry Toruńskiej. Ponownie skrzyżowanie. Tym razem szlak prowadzi na skos w prawo a po 500 m w lewo. Wychodzimy na dużą polanę. Przez zagajnik idziemy dużym łukiem w prawo i wchodzimy w młody las. Po dojściu do poprzecznej drogi napotykamy szlak Zielonej Strugi(czerwony). Skręcamy w lewo i idziemy w kierunku wschodnim. Obydwa szlaki prowadzą jakiś czas razem. Po wyjściu na dużą polanę czerwony szlak odbija w lewo, a my przechodząc koło kilku zabudowań ponownie wchodzimy w las. Po lewej stronie kolejne zabudowania, po czym na łuku drogi, szlak prowadzi prosto. W oddali, po lewej stronie widać zabudowania leśnictwa. W Dąblinie wychodzimy na bitą drogę w prawo, po czym koło krzyża skręcamy w lewo. Następnie docieramy do asfaltowej drogi Gniewkowo – Kąkol i skręcamy w prawo. Po 200m docieramy do miejsca martyrologii mieszkańców powiatu inowrocławskiego z okresu II wojny światowej. Do Gniewkowa docieramy asfaltową szosą po ok. 2,5 km. Szlak kończymy na stacji PKP w Gniewkowie.
SZLAK PIESZY „ZIELONEJ STRUGI”
kolor czerwony
  31 kmSzlak ten jest jednym z najbardziej urokliwych, a zarazem zapuszczonych w regionie. Przez ostanie, tak trudne dla turystyki lata, nikt się nim nie zajmował. Z drugiej strony wycinka drzew oraz działania atmosferyczne zrobiły swoje. Wędrówkę rozpoczynamy ze stacji PKP w Przyłubiu. Początkowo poruszamy się przez pagórkowaty teren aż do osiągnięcia skraju lasu. Teraz musimy bardzo uważać. Znaku wypatrujemy poniżej polany – po prawej stronie. Ponownie wchodzimy w las. Szlak wije się, stale zmieniając kierunek, aż do przecięcia drogi krajowej nr 10. Docieramy do wysokiej wiślanej skarpy i skręcamy na południowy-wschód. Od późnej jesieni do wiosny możemy podziwiać rozlewiska Królowej polskich rzek. W pozostałych porach roku, liście drzew rosnących na zboczach doliny Wisły,skutecznie zasłaniają widoki. Jednocześnie idziemy wąską ścieżką, przedzierając się przez kolczaste zarośla. Po czasie wychodzimy na dużą polanę. Jesteśmy w dawnej osadzie Gajtowo. Wśród wspaniałych pomników przyrody poraz ostatni podziwiamy panoramę rozlewiskowych jeziorek. Trasa szlaku zaczyna oddalać się od Wisły. Klucząc lasem, w końcu schodzimy w dół, do Leśnictwa Dybowo. Napotykamy na czarny szlak rowerowy. Ponownie przecinamy krajową „10” i leśną drogą docieramy do wiaduktu nad torami kolejowymi w Kąkolu. Następnie skręcamy ukośnie w prawo i schodzimy do rzeki Zielonej. Przez drewnianą kładkę przechodzimy na drugi brzeg i mijając mały domek, wchodzimy w las. Szlak doprowadza nas do Leśniczówki Zielonej. Ponownie przekraczamy rzekę Zieloną, tym razem solidnym mostkiem. W jego okolicy znajdują się pomnikowe dęby. Drogą dochodzimy do skrzyżowania i skręcamy w prawo. Mijamy schowane w lesie letniskowe domy i skręcamy w lewo, a po kilkuset metrach w prawo i ponownie w lewo. Leśnymi duktami docieramy do skrzyżowania pośród skupiska okazałych dębów przy Leśnictwie Niedźwiadki. Kierujemy się na południe aż do dużej polany, na której znajduje się osada Dąblin. Tu Szlak Zielonej Strugi łączy się ze Szlakiem Puszczańskim (żółtym). Przez pewien czas obydwa szlaki prowadzą równolegle aż do momentu przejścia przez młody sosnowy las. Szlak żółty odbija w prawo, a my idziemy prosto na zachód. Wychodzimy z lasu i jesteśmy w  Godziębie. Teraz przez Kępę Kujawską zmierzamy do Rojewa. Ostatni odcinek szlaku prowadzi asfaltem.
   SZLAK PIESZY Nowa Wieś Wielka – Chrośna
kolor zielony
  12 kmSzlak powstał przy pomocy finansowej gminy Nowa Wieś Wielka. Opracowanie trasy: Barbara Biskupiak-Loks i Krzysztof Skorupka. Oznakowanie: Wiesław Galasiński. Uroczyste otwarcie i poświęcenie szlaku oraz pierwsze przejście odbyło się 8.09.2007r.Wędrówkę zaczynamy przy Kościele Parafialnym w Nowej Wsi Wielkiej. Tam zaczyna się również szlak czerwony do Bydgoszczy. Obydwa szlaki początkowo prrzebiegają wspólnie asfaltową szosą w kierunku wschodnim. Po przekroczeniu przejazdu kolejowego, szlak czerwony skręca w kierunku półocym, a my idziemy dalej na wschód. Przekraczamy bocznicę kolejową CPN i po przejściu ok.500m skręcamy w lewo na północIdziemy brzegiem lasu (z prawej strony), po czym na najbliższym rozwidleniu skręcamy w prawo. Po krótkiej wędrówce wchodzimy na ścieżkę dydaktyczną „Buczyna”, która wytyczona i wykonana została przez Nadleśnictwo Solec Kujawski. Przez jakiś czas szlak i ścieżka dydaktyczna prowadzą razem. Wkraczamy na starą drogę do Leszyc. Pomnikowe lipy i strzeliste świerki oraz modrzewie budzą zachwyt wędrowców. Po wyjściu z lasu dochodzimy do skrzyżowania dróg, na którym widnieją znaki szlaku rowerowego „Świadkowie Historii”. Przekraczamy skrzyżowanie i po około 600m mijamy Leśnictwo Dębinka. Na najbliższym skrzyżowaniu skręcamy w lewo, na północ.

Na pierwszym rozwidleniu dróg, w niskim drzewostanie, skręcamy ukośnie w prawo. Po krótkiej wędrówce wchodzimy w wysoki las. Z prawej strony wzniesienia. Szlak po około 1200m zmienia kierunek i wychodzimy na dużą polanę ze zbiornikiem pożarowym. Tu możemy chwilę odpocząć, szczególnie w upalny dzień. Na najbliższym skrzyżowaniu dróg ponownie dostrzegamy niebieskie znaki szlaku rowerowego. Po przejściu około 600m szlak, którym idziemy łączy się z niebieski szlakiem pieszym im. Mariana Przybylskiego. Wkrótce dochodzimy do miejscowości Chrośna.

Na najbliższym skrzyżowaniu skręcamy w prawo i mijamy pierwsze zabudowania. Po ukośnym skręcie w lewo droga doprowadza nas do kapilczki przy asfaltowej szosy w Chrośnej. Tam obydwa szlaki, którymi zmierzamy dołączają do żółtego szlaku „Puszczańskiego”. Mijamy budynek dawnej szkoły a następnie świetlicę wiejską, przy której jest sklep spożywczy. W zasadzie w tym miejscu szlak się kończy.

SZLAK PIESZY IM.MARIANA PRZYBYLSKIGO
kolor niebieski
  16 kmSzlak powstał przy pomocy finansowej Miasta i Gminy Solec Kujawski.Opracowanie trasy: Krzysztof Skorupka. Oznakowanie: Wiesław Galasiński. Uroczyste otwarcie oraz pierwsze przejście odbyło się 7.05.2006r.Szlak ma swój początek na stacji PKP w Przyłubiu. Prosto od przejazdu kolejowego wchodzimy w las. Idziemy w kierunku południowo-zachodnim. Po krótkim czasie przechodzimy obok zabudowań leśnej osady. Droga prowadzi głębiej w las. Z prawej strony teren jest pagórkowaty. Po przejściu małym wąwozem odbijamy od drogi ścieżką w prawo. Dochodzimy do skrzyżowania. Na wprost możemy dostrzec zielone znaki szlaku im. Dolczewskiego. Szlak, którym podążamy skręca w lewo, na południe. Po krótkim marszu, droga wyprowadza nas pomiędzy ścianę lasu a rozległy teren dawnego poligonu wojskowego. Na jego miejscu znajduje się Radiowe Centrum Nadawcze. To właśnie stąd na cały kraj emitowany jest program 1 Polskiego Radia. Za pierwszym skrzyżowaniem dróg, po lewej stronie, za szkółką leśną znajduje się niezbyt głęboki, rozległy dół. Według relacji miejscowej ludności jest to ślad po eksplozji w tym miejscu pocisku rakietowego V1. Ta nazywana przez hitlerowców „cudowna broń” miała odwrócić losy II wojny światowej. Pociski   były wystrzeliwane z Zakładów Chemicznych w Bydgoszczy w kierunku poligonu, koło którego się znajdujemy. Wracamy na drogę i kierujemy się na południowy-zachód. Opuszczamy strefę dawnego poligonu i wchodzimy w głąb lasu, w pagórkowaty teren. Po kluczeniu lasem docieramy do asfaltowej szosy, którą przecinamy. Początkowo kierujemy się na zachód, wkrótce jednak szlak skręca w prawo. Dochodzimy do podnóża Szwedzkiej Góry. Nazwa pochodzi od znajdującego się w tym miejscu posterunku wojskowego z okresu tzw. „potopu szwedzkiego”. Jeszcze teraz po wejściu na szczyt wzgórza, wprawne oko zauważyć może resztki fortyfikacji. W czasie ostatniej wojny w tych okolicach ukrywali się radzieccy wywiadowcy rozszyfrowujący zagadkę zakładów zbrojeniowych w Łęgnowie. Szlak prowadzi w lewo i wchodzimy na teren starodrzewia celowo zachowany przez leśników. Przeszło 100-letnie sosny  towarzyszą wędrowcom aż do Łąk Studzienieckich – dna dawnego jeziora, które powstały po osuszeniu akwenu przez menonitów. Wkrótce dostrzegamy niebieskie znaki szlaku rowerowego. Przez pewien czas szlaki prowadzą równolegle, po czym za małym zbiornikiem wodnym skręcamy ukośnie w lewo. Jeszcze przez jakiś czas podziwiamy okolice Łąk Studzienieckich , aż do wyjścia na leśną drogę. Poruszamy się w kierunku wschodnim. Za skrętem w prawo dostrzegamy zabudowania. Jesteśmy w Chrośnej. Po dojściu do  asfaltowej szosy skręcamy w lewo. Znajdujemy się na trasie żółtego Szlaku Puszczańskiego. Na przystanku autobusowym kończymy wędrówkę.